Kris Heeft Gelijk

Ondertussen hebben we al 2,5 week de sleutel. Tijd (en vooral puf) om uitgebreid te bloggen heb ik niet. Ik lees ’s avonds nog wel alle blogs die ik volg, maar reageren gaat niet. Daar moet je voor nadenken en die functie wordt na half 6 uitgeschakeld. Even een blogje om jullie even heel kort op de hoogte te stellen. Excuus voor het ‘ik-typ-maar-gewoon-door-zonder-over-woordkeus-of-opbouw-na-te-denken’-gehalte. Het is momenteel het enige dat ik kan.

De slaapkamer is in allerlei mooie nieuwe kleuren geverfd. Het grijs wat we hadden uitgezocht blijkt ergens tussen blauw en paars te zijn in het echt. We hebben ook een nieuw bed en een nieuwe kast uitgezocht, deze worden morgen eindelijk geleverd. We slapen al sinds de eerste week in het nieuwe huis, dus na 2 weken met matras op de grond slapen zijn we het een beetje zat.

De woonkamer is helemaal gestukt. Ziet er prachtig uit! Al het houtwerk is geverfd, alle muren zijn geverfd en de kleuren zien er prachtig uit. We hebben een enorm bureau gemaakt, die overloopt in een boekenkast. Ik ben beretrots op ons zelfgemaakte plekje en misschien nog wel trotser op onze samenwerking.

De badkamer is van dak ontdaan, heeft een nieuw dak gekregen, heeft nieuwe dakbedekking gekregen en zelfs een paar nieuwe stukken muur. De tegels op de muren zijn al gezet, het bad zit er al in, de wasmachine en droger staan er en hebben hun eerste wassen al gedraaid en de wastafel en kranen zijn geïnstalleerd. Op de vloertegels, de douchewand, de gipsplaten en het stuken van de gipsplaten na is het dus helemaal af. Niet slecht, een hele nieuwe badkamer in minder dan een maand. Schoonvaders komt zo snel hij kan de vloertegels leggen. Dan kunnen we alles afmaken.

In de rest van het huis is ook genoeg gebeurd. We hebben een nieuwe koelkast, die zo groot was in onze te kleine gang dat hij door het gat in de tussenmuur moest om op zijn plek te komen. Aangezien dat gat nu netjes dicht is krijgen we hem nooit meer mee mochten we verhuizen. De hele gang is gesloopt, die wordt als laatste mooi gemaakt. Net zoals het trappengat. Gister hebben we alle spullen van Vriendlief van 19 hoog naar beneden gehaald, in een vrachtwagen gezet en alles weer in ons nieuwe stulpje naar binnen gebracht. Ik zit dus heerlijk op de bank, met een tafel waar ik zomaar spullen op kan zetten. Het blijkt dat er een aanrecht onder alle zooi in mijn keuken zit en kennelijk is die afvalplaats vlak achter mijn achterdeur een tuin.

Maar er moet ook nog genoeg gebeuren. Van de zomer wordt er dubbelglas geplaatst en gaan we al het buitenwerk schilderen. Het bureau moet nog geschuurd en geschilderd worden. Als ik klaar ben met dit blogje, ga ik de (precies-wat-we-zochten-en-voor-maar-50-euro-op-marktplaats-gekochte) salontafel aflakken. Er moet nog zo enorm veel, maar dat geeft niet. Ik heb de tijd. Toen ik me vanochtend inschreef bij de gemeente Den Haag, naar Vriendliefs oude huisje ging en daar vertrok, wist ik dat alles goed zat. Ik had het gevoel naar huis te vertrekken toen ik de deur achter hem dichttrok. En zo is het maar net.