Zo’n apart gevoel

Ik ben een gevoelsmens. Ik voel altijd wel iets en vind een gevoel een legitiem argument. Dat is af en toe wel lastig, want niet iedereen voelt hetzelfde als ik voel. En een gevoel uitleggen is nooit erg makkelijk. Want hoe leg ik in godsnaam uit hoe ik me voel als ik een middeleeuws gevoel heb? Kan ik er vanuit gaan dat mijn gesprekspartner weet dat ‘de donkere middeleeuwen’ slechts een humanistische uitvinding zijn? Kan ik er überhaupt vanuit gaan dat mijn gesprekspartner zich een voorstelling van een middeleeuws gevoel kan maken?

Zo stonden Vriendlief en ik vorige week te klussen in de gang. We waren enigszins melig en zongen vreemde liedjes. Niet veel later werd ik zo melig dat ik een gek dansje deed, mijn hoofd tegen de muur bonkte en een enorme schaafwond op mijn neus en een bloedneus daaraan overhield. Anyway, voor dat dat gebeurde vertelde ik Vriendlief onder het genot van 100% NL dat ik dat ene liedje van Nick en Simon leuk vond. Over die wijzende dominee. Hij kende het niet. Toen ik enige tijd later op het toilet zat en het nummer gedraaid werd, gooide ik dan ook resoluut de deur open en riep ik dat ik dít nummer bedoelde. Een leuk nummer, zo was de conclusie. “Daar krijg ik een middeleeuws gevoel van”, zei ik hem nog.

Het nummer bleef hangen. Toen we ’s avonds onderuit gezakt zaten zat het bij ons beide nog in het hoofd. “Lekker nummer he, dat over die hoer en die keizer.” “Die hoer en die keizer? Zingen ze dat. Ik versta alleen iets over een wijzende dominee”, antwoordde ik. “Nee,” zei Vriendlief stellig, “ze zingen daarvoor iets over een hoer en een wijze.” Om zijn woorden kracht bij te zetten zocht hij het nummer op. Terwijl youtube het nummer begon te spelen, las hij de reacties door. “Hé, het is helemaal niet van Nick en Simon! Het is van de 3J’s. Maar er zijn nog veel meer mensen die dachten dat het van hun was.” Ik grinnikte en luisterde naar de muziek.

Mijn middeleeuwse dominee, die er heel eerlijk gezegd gewoon als een dikke monnik uitziet in mijn hoofd, wordt sindsdien bijgestaan door een goedgevulde dame en een vunzige keizer die haar nastaart. Het geeft me een middeleeuws gevoel.

Snapt u wat ik bedoel?

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS

5 Responses to “Zo’n apart gevoel”

  1. Eva says:

    Ze hebben idd iets nick-en-simon-achtigs. Ik denk dat ik je middeleeuws gevoel wel een beetje begrijp. :-)

  2. Joos says:

    Uhm, ik ken het liedje en ik zing het ook vrolijk mee..

    En de dominee heeft in mijn hoofd een rood neusje van de wijn.

  3. Gertjan says:

    Een middeleeuws gevoel. Natuurlijk begrijp ik dan direct wat je bedoeld. Die past wat mij betreft in het lijstje van basisgevoelens: Boos, Bedroefd, Blij, Middeleeuws, Bang.

    Nee, ik heb geen flauw idee wat je bedoelt. Wel kan ik zeggen dat ik ook een gevoelsmens ben. Misschien heb je daar iets aan.

  4. Marieke says:

    Ik kende ‘m niet! Maar ik vind Nederlandstalig meestal wel leuk, dus deze ook! :D Grappig dat jij er zo’n gevoel bij krijgt, haha… Zegt mij nog even niks. :p

  5. Eva says:

    Ik vind al die volendammers hetzelfde klinken. En ik snap je middeleeuwse gevoel!

Leave a Reply